Þeir sem eitthvað þekkja til íslenskra bragarhátta kannast við sléttubönd. Það eru ferskeytlur sem hægt er að lesa afturábak og áfram. Hliðstæð fyrirbrigði eru á ensku kölluð „palindrome“, en það orð merkir ekki eingöngu vísur sem hægt er að snúa við, það merkir líka orð sem þetta á við um, setningar, tölur og fleira. Kvenmannsafnið „Anna“ myndi til dæmis teljast „palindrome“ af því að það er eins hvort sem lesið er afturábak eða áfram. Einnig eru til svokölluð palindrome-tónverk, þar sem fyrri hluta tónsmíðarinnar er snúið við í seinni hlutanum. Sinfónía nr. 47 eftir Joseph Haydn er kölluð Palindrome-sinfónían af því að þriðji þáttur hennar hefur þessa eiginleika. Ef til vill mætti kalla verkið Sléttubandasinfóníuna á íslensku. Þetta verk verður flutt í þættinum „Á tónsviðinu“ og einnig önnur tónverk sem hægt er að snúa við, svo sem „Sléttubönd“ eftir Unu Sveinbjarnardóttur og „Sléttuband“ eftir Huga Guðmundsson. Umsjón með þættinum hefur Una Margrét Jónsdóttir.