Vínil plata úr safninu dregin fram og spiluð í heild.
Vínill vikunnar er platan Fyrir sunnan Fríkirkjuna með Heimi og Jónasi.
Platan var gefin út af Fálkanum árið 1969 og inniheldur tólf lög, þar af sjö eftir þá Heimi Sindrason og Jónas Tómasson. Ljóðskáldin Davíð Stefánsson og Tómas Guðmundsson eiga hvor sín fjögur ljóð á plötunni. Með Heimi og Jónasi á plötunni syngja þær Vilborg Árnadóttir og Þóra Kristín Johansen og Páll Einarsson leikur á bassa auk þess sem hann útsetti nokkur laganna á plötunni.
Heimir Sindrason og Jónas Tómasson byrjuðu að syngja saman þegar þeir voru í Menntaskólanum í Reykjavík um miðbik sjöunda áratugar síðustu aldar. Fyrst í stað komu þeir fram á skólaskemmtunum en ekki leið á löngu þar til hróður þeirra barst út fyrir veggi skólans, og þeir voru fengnir til að koma fram á ýmsum opinberum stöðum, og þar á meðal bæði í útvarpi og sjónvarpi. Á bakhlið plötuumslags vínils vikunnar að þessu sinni er saga þeirra rakin stuttlega, og segir þar að hinn sérstæði söng- og spilamáti þeirra hafi strax vakið athygli. Þeir fluttu eigin lög og eins gamanvísur og þjóðlög úr ýmsum áttum við miklar vinsældir.
Dúettinn starfaði þó ekki lengi því að loknu stúdentsprófi árið 1967 skildu leiðir og Heimir hélt til Glasgow þar sem hann stundaði nám í tannlækningum. Jónas hóf á sama tíma nám í tónsmíðum og flautuleik við tónlistarskólann í Reykjavík. Skömmu áður en það gerðist sungu þeir félagar inn á hljómplötuna Fyrir sunnan Fríkirkjuna. Upptökum á plötunni stjórnaði Jón Þór Hannesson. Heimir og Jónas fengu til liðs við sig þrjú skólasystkini sín, þau Vilborgu Árnadóttur, Þóru Kristínu Johansen og Pál Einarsson, en þessi hópur hafði stundum komið fram saman á skólaárunum á ýmsum skemmtunum. Vilborg og Þóra héldu að þessu loknu í tónlistarnám, Vilborg lærði söng meðal annars í Bretlandi og Bandaríkjunum en Þóra lærði á píanó og sembal og hefur verið búsett í Hollandi í áratugi og sinnt þar tónlist með ýmsum tónlistarhópum. Páll Einarsson fór í allt aðra átt, lagði stund á nám í eðlisfræði og varð síðar landsþekktur jarðvísindamaður. Vilborg og Þóra sungu með Heimi og Jónasi en Páll spilaði á bassa auk þess að útsetja nokkur laganna á plötunni. Heimir og Jónas sungu og spiluðu á gítara auk þess sem Jónas spilaði á þverflautu.
Þó svo að platan hafi verið tekin upp árið 1967 liðu einhverra hluta vegna tvö ár þar til hún var gefin út hjá Fálkanum, en platan kom út haustið 1969. Heimir og Jónas höfðu vegna annarra verkefna ekkert komið saman í langan tíma og kom því plötuútgáfan mörgum á óvart. Engu að síður fékk platan glimrandi móttökur, enda geymir hún margar tónlistarperlur sem sumar hverjar lifa enn í dag góðu lífi, að ógleymdum ljóðunum sem þar eru sungin.
Vinsældir plötunnar urðu til þess að Fálkinn fékk þá félaga til að hljóðrita aðra plötu sem kom út árið eftir og innihélt þjóðlög og íslensk lög í þjóðlagastíl. Sú plata fékk sömuleiðis góðar viðtökur en auk þeirra félaga voru Páll Einarsson og Vilborg Árnadóttir einnig með þeim á seinni plötunni. Heimir og Jónas voru á þessum tíma hættir að koma fram sem tónlistarmenn að mestu, en komu þó saman árið 1974 í sjónvarpsþættinum Ugla sat á kvisti. Báðir áttu síðan farsælan feril hvor á sínu sviði, Heimir sem tannlæknir og tónlistarmaður í hjáverkum og Jónas sem tónskáld og tónlistarkennari á Ísafirði.
Fyrir sunnan Fríkirkjuna
A-hlið
1. Bréfið hennar Stínu
2. Einbúinn
3. Litla kvæðið um litlu hjónin
4. Namm namm
5. Laxfoss
6. Móðir mín í kví kví
B-hlið
1. Við Vatnsmýrina
2. Hótel Jörð
3. Fyrir átta árum
4. Húsin í bænum
5. Á skurðstofunni
6. Nautn
Umsjón: Stefán Eiríksson.
Aðgengilegt til: Rennur ekki út.
Lengd: 37 mín.
