Athugið þessi frétt er meira en 2 mánaða gömul.

Stéttskipt heilbrigðiskerfi fylgifiskur samningsleysis

Mynd: Þór Ægisson / RÚV
Heilbrigðisráðherra segir forgangsmál að ná samningum við sérgreinalækna. Samningarnir hafa verið lausir í fjögur ár en í millitíðinni hafa gjaldskrár víða hækkað langt umfram greiðsluþátttöku ríkisins og sjúklingar sitja uppi með mismuninn. Formaður Læknafélags Reykjavíkur telur að koma þurfi í veg fyrir stéttskiptingu heilbrigðiskerfisins.

Framlag ríkis heldur ekki í við kostnaðarhækkanir

Ríkið greiðir jafnan stærstan hluta reikningsins þegar sjúklingar sækja einkastofur, samkvæmt samningi sem Sjúkratryggingar Íslands hafa gert við sérgreinalækna. En fjögur ár eru liðin síðan síðasti samningur rann út og ekkert hefur gengið að ná saman um nýjan. Willum Þór Þórsson heilbrigðisráðherra bindur vonir við að það fari að sjá í land. „Þetta er algjört forgangsmál hjá okkur fyrir fólkið í landinu.“

Í samningum Sjúkratrygginga og sérgreinalækna er ekki aðeins samið um greiðsluþátttöku ríkisins heldur einnig hvað má rukka fyrir tiltekna þjónustu. Meðan engir samningar eru í gildi eru læknar ekki bundnir af því og dæmi eru miklar hækkanir. Á dögunum boðaði Orkuhúsið til að mynda stórfelldar hækkanir á ýmiss konar aðgerðum.

Ragnar Freyr Ingvarsson, formaður Læknafélags Reykjavíkur, segir að hækkanirnar séu óhjákvæmilegar vegna samningsleysisins. Meðan ekki næst saman, hækka greiðslur ríkisins til lækna ekki í samræmi við verðlags- og launahækkanir. Það bil neyðast sjúklingar til að brúa.

Mynd: RÚV / RÚV

 

Óeining um hversu mikla þjónustu á að veita

En hvers vegna hefur ekki verið samið?

Forstjóri Sjúkratrygginga segir að við samningaborðið fari ríkið fram á að betur sé skilgreint hvaða þjónustu á að greiða fyrir og hvað ekki. Það verður sem sagt að setja ákveðið þak á þjónustuna. Þetta hefur setið í sérgreinalæknum. 

Ragnar segir að þegar rætt er um magn heilbrigðisþjónustu verði að hafa í huga að umræðan snúist um sjúklinga. „Við erum að tala um fólkið í landinu – mig og þig – og þar gengur illa að skilgreina hverjum á að sinna og hverjum ekki.“