Vel heppnað ferðalag í gegnum fullveldið

Mynd:  / 

Vel heppnað ferðalag í gegnum fullveldið

11.12.2018 - 17:03

Höfundar

Lífsblómið er heiti sýningar á Listasafni Íslands og fjallar um fullveldið í hundrað ár. Hjarta sýningarinnar eru fornhandritin. „Þau voru eins konar krúnudjásn í miðjunni,“ segir Pétur Húni Björnsson þjóðfræðingur. Sýningin sé áhrifamikil – en engin glansmynd af fullveldissögunni.

Sýningin Lífsblómið fjallar um fullveldi Íslands í 100 ár og var sett á laggirnar um miðjan júlí síðastliðinn. Sýningin er samstarfsverkefni Stofnunar Árna Magnússonar í íslenskum fræðum, Þjóðskjalasafns Íslands og Listasafns Íslands. Myndlistaverk, ýmis skjöl og handrit frá þessum stofnunum mynda kjarnann í sýningunni. Titill sýningarinnar, Lífsblómið, er sóttur í skáldsögu Halldórs Laxness, Sjálfstætt fólk, sem gerist á þeim tíma er Ísland varð fullvalda ríki.

Gestir Lestarklefans ræddu um sýninguna og voru sammála um að sérlega vel hafi tekist til. Þau hvetja landsmenn til að sækja sýninguna áður en henni lýkur. Pétur Húni Björnsson þjóðfræðingur, Guðrún Kristjánsdóttir myndlistarkona og Óskar Jónasson kvikmyndaleikstjóri voru spurð af Guðna Tómassyni hvað þeim þætti um fullveldissýninguna og svaraði Pétur Húni því til að hjarta sýningarinnar væri vissulega handritin. „Þau voru eins konar krúnudjásn í miðjunni. Sem handritin eru auðvitað. Handritunum veifuðu Íslendingar hve mest í sjálfstæðisbaráttunni. Hinar einstöku íslensku miðaldabókmenntir, þær gera okkur að þjóð meðal þjóða. Þetta var áhrifamikil sýning, það var margt sem kom manni á óvart. Þetta er ekki glansmynd. Það er margt dregið fram en þetta snýst að mörgu leyti um árið 1918. Það var auðvitað eitt svaðalegasta ár síðustu aldar á Íslandi, með frostavetrinum mikla, spænsku veikinni og lok heimsstyrjaldar. Svo gýs Katla, svona til að toppa þetta,“ segir þjóðfræðingurinn Pétur Húni.

Mynd með færslu
 Mynd:
Sýningin Lífsblómið fjallar um fullveldi Íslands og hverfist um handritin sem mynda kjarna sýningarinnar.

„Það sem ég upplifði var ferðalag,“ segir Guðrún Kristjánsdóttir myndlistarkona og henni fannst takast virkilega vel upp að bjóða upp á þetta ferðalag í gegnum þennan tíma. „Mér finnst þetta heppnast mjög vel. Ég upplifði þetta sem helli, þú ferð þar inn og þar er helgidómurinn. Eitthvað dulúðlegt og yndislegt við þetta. Þetta var allt svo vel gert en þú þarft að hafa svolítið fyrir því. Þú opnar skúffur og skoðar ofan í þær. Mér fannst þetta óvenjulega góð sýning miðað við það, maður er þreyttur að þurfa að hafa fyrir því að fara í gegnum sýningar en þetta var svo upplýsandi. Þetta hafði svo mikla dýpt. Ég hvet alla til þess að sjá þessa sýningu því hún verður tekin niður bráðum,“ segir myndlistarkonan Guðrún Kristjánsdóttir.

Leikstjórinn Óskar Jónasson var heppinn því hann naut skipulagðrar leiðsagnar fyrir skólabörn, sem fóru í gegnum sýninguna á sama tíma. Hann naut hverrar mínútu. „Ég var þarna miklu lengur en ég ætlaði mér. Þegar maður stígur inn fyrir anddyrið þá heldur maður að þetta sé lítil og nett sýning. Svo byrjar maður að grufla og skoða, það er bara svo margt athyglisvert. Hljóðdæmi í heyrnartólum og myndskeið og lesefni sem maður fer að rýna í. Sýningin er einföld, þetta er engin ofgnótt. Þetta er ekki eins og ganga inn á byggðasafn og maður gefst upp fyrir fram,“ sagði hinn myndlistarmenntaði kvikmyndaleikstjóri Óskar Jónasson. 

Tengdar fréttir

Myndlist

Þjóð meðal þjóða í listum og bókmenntum