Athugið þessi frétt er meira en 1 ára gömul.

Barnalegt í meira lagi

Mynd með færslu
 Mynd: Hin Íslenzka Hljómplötuútgá - Snorri Helga

Barnalegt í meira lagi

22.11.2019 - 10:54

Höfundar

Snorri Helgason og vinir hans snara hér út barnaplötunni Bland í poka og eru söngvamolarnir af hinu og þessu taginu. Arnar Eggert Thoroddsen rýnir í gripinn sem jafnframt er plata vikunnar á Rás 2.

Það er góð og gegn hefð fyrir barnaplötum og við Íslendingar liggjum að sjálfsögðu ekki á liði okkar í þeim efnum. Bragi Valdimar og Memfismafían, Hrekkjusvínin, Dr. Gunni, Pollapönk o.s.frv., reglulega koma út skífur af þessum toga.

Snorri Helga á að baki nokkuð glæstan feril sem söngvaskáld, hvar hann hefur lagt sig eftir alþýðutónlist að enskum, bandarískum og íslenskum hætti (síðasta plata) og þetta barnatónlistarform liggur í raun nokkuð eðlilega fyrir honum mætti segja. Hér er vel í lagt og ekkert til sparað svo að upplifun geti orðið sem ríkulegust. Auk geislaplötu kemur út vegleg bók með teikningum eftir Elínu Elísabetu Einarsdóttur en um hönnun sá Bobby Breiðholt.

Tíu

Lögin eru alls tíu og eru þau flest, ásamt textum, eftir Snorra. Tekist er á við ýmis hversdagsmál sem steðja að jafn foreldrum sem börnum, en Snorri og eiginkona hans Saga Garðarsdóttir eru nýbakaðir foreldrar. Ýmislegt minnir á efnistökin á Gilligill og Karnivalíu, síðustu barnaplötum Braga Valdimars og félaga og Snorri er nokk hnyttinn, eins og opnunarlagið, „Kringlubarnið“ ber með sér, þar sem mamman þarf bara rétt að fara „inn og út“. Saga Garðars og Halldóra Geirharðsdóttir syngja það með bravúr. Flest laganna reyna að samþætta glettni og boðskap, sjá til dæmis „Á mölina“, lag í suðrænum gír hvar þeir Bubbi og Steingrímur Teague syngja saman. Textinn sumpart einlæg pæling um af hverju í ósköpunum fólk er að flytja úr sveitinni í borgina, eitthvað sem mörg borgarbörnin hafa efalaust velt fyrir sér þegar þau njóta friðsældar íslenskra sveita. Laginu er svo slaufað með grallaragríni, og Snorri passar vel upp á þetta jafnvægi, grín og alvara í bland (í poka).

Mynd: RÚV / RÚV
Snorri Helgason mætti ásamt fríðu föruneyti í Stúdíó 12 og tók nokkur lög af plötunni.

Snorri syngur mörg laganna einn og óstuddur, „Viltu spjalla?“ er mjög Snorralegt, í sjöunda áratugs sólargír, og svo skiptir hann um rödd fyrir hið stórskemmtilega „Namminef“ (mikið sem ég tengi við það, enginn staður er óhultur fyrir namminefinu mínu). „Ikea-hillan“ er bráðfyndið og þar tengja allir, samsetning á hillum sem fara iðulega úr böndunum. Uppáhaldslagið mitt er „Stóri bróðir“ sem meistararnir Teitur Magnússon og Katrín Halldóra Sigurðardóttir syngja saman. Vel samið lag, með giska flókinni uppbyggingu, og Teitur minnir helst á Ladda í gríninu. Lögum samkvæmt þurfa svona plötur að innihalda eitt lag um kisur, og það er hér. Snorri lokar svo plötunni smekklega með „(Það er orðið) Framorðið“ sem hann og Sandra Barilli syngja saman.

Valinn maður

Spilamennska og hljómur er með miklum ágætum og valinn maður í hverju rúmi þar, samreiðarsveinar og –meyjar Snorra hin síðustu ár leggja þar gjörva hönd á plóg. Vel heppnuð plata, allt í góðu jafnvægi og rennsli fumlaust út í gegn.

 

Tengdar fréttir

Popptónlist

Bland í poka - Bland í poka

Tónlist

Barnapartý Snorra Helga