Athugið þessi frétt er meira en 4 mánaða gömul.

Endurfæðing og endurreisn

Mynd með færslu
 Mynd: Fríða Dís - Lipstick On

Endurfæðing og endurreisn

18.08.2022 - 11:04

Höfundar

Lipstick on er önnur sólóplata Fríðu Dísar Guðmundsdóttur. Arnar Eggert Thoroddsen rýnir í gripinn sem jafnframt er plata vikunnar á Rás 2.

Arnar Egger Thoroddsen skrifar:

Þessi plata Fríðu Dísar kom mér algerlega í opna skjöldu. Hún er frábær. Ég var nefnilega ekkert sérstaklega bjartsýnn er ég lagði í hana, jafnvel með beyg í brjósti. Fyrsta sólóplata hennar, Myndaalbúm (2020), er nefnilega rækilega tvístígandi verk, nánast hálfkarað, og óvissa því yfirliggjandi er ég smellti þessari í veituna. Gleðin því ósvikin er platan hóf að rúlla. Eitthvað hefur gerst á síðustu tveimur árum því að verkið gæti verið eftir einhverja allt aðra tónlistarkonu. Sem hún er í vissum skilningi reyndar.  

Fríða á lög og texta og útsetningar; syngur og leikur á bassa en Smári Guðmundsson sá um upptökustjórn, útsetningar og spilaði á gítara. Aðrir sem koma að plötunni eru Stefán Örn Gunnlaugsson (upptökustjórn, hljóðblöndun, píanó, hljómborð), Halldór Lárusson (trommur), Soffía Björg Óðinsdóttir (raddir), Hallbjörn Valgeir Rúnarsson (rödd) og þau María Rún Baldursdóttir, Viktor Atli Gunnarsson, og Ásbjörg Jónsdóttir (raddir). Jóhannes Haukur Jóhannesson sá þá um leik í laginu „Guidelines for Dreamers“. Sigurdór Guðmundsson sá um hljómjöfnun.

En hvað gerðist? Því að eitthvað gerðist. Fríða segir sjálf frá á Fjasbókarreikningi sínum hvernig hún samdi lagið „Guidelines for Dreamers“: „Nokkrum andartökum síðar samdi ég lag sem breytti lífi mínu. Hvernig ein vísbending leiddi af sér aðra, eins og ég væri í leiðslu, og hvernig allt small að endingu saman er tilfinning sem ég get ekki lýst öðruvísi en sem alsælu.“

Takk fyrir! Í viðtölum hefur hún líka talað um flæði, þörfina fyrir að gera eitthvað skemmtilegt og að taka pláss. Setja á sig varalit, mæta á staðinn og fylla upp í rýmið! Þessi plata speglar þetta allt saman og það rækilega.

Það er viss kraftur sem rennur í gegnum plötuna sem er ánetjandi. Spilagleði og öryggi sem bókstaflega stafar af öllum lögunum. Hljóðmyndin er líka eitthvað svo svöl. Það er verið að vinna með rokkabillí, gítararnir bergmála með rífandi hljómi og platan hljómar frábærlega. Það er eins og skapalónið sé fengið frá gömlum finnskum rokkabillíhundum sem komu fram í Kaurismäki mynd árið 1985. Sjá t.d. titillagið, firnasterkt, og tilraunir með raddir og bakgrunnshljóð lyfta öllum lögum. „Cats & Cassettes“ er grallaralegt, hálfgert rapp í gangi á köflum, en það fellur eins og flís við rass hvað restina varðar. Allt hérna er bara dásamlega skemmtilegt, líkt og Stray Cats séu að leika undir söng Julee Cruise (sjá t.d. dulúðarfullu rökkurstemmuna „The Spell“) og svo tekur við hálfgert brjálæði, „Shower Shock“, með vel feitum og þverrifnum gítarhljómi saman með tælandi og nærfellt súrrealískum söng.

Eins og sjá má, virkilega vel heppnað verk. Með því betra sem ég hef heyrt á þessu ári. Segi og skrifa það.

Tengdar fréttir

Tónlist

Gáskinn og gelgjan

Tónlistargagnrýni

Naskt nýbylgjurokk

Tónlist

Yfirmáta svöl

Tónlistargagnrýni

Kræklótt kammerpopp