Á seinni hluta 19. aldar varð til það sem kallað hefur verið verismo eða raunsæi í ítölskum óperuheimi. Fyrsta ítalska verismo-óperan er jafnan talin vera Cavalleria rusticana eftir Pietro Mascagni þó svo það hafi komið í hlut Giacomos Puccini að fullkomna stílinn sem stundum er einnig nefndur „sannleiksstíll“. Í þættinum verður fjallað um tilurð raunsæis í ítalskri óperu og leikin dæmi úr verkum tónskálda á borð við Amilcare Ponchielli, Alfredo Catalani, Umberto Giordano og Francesco Cilea. Umsjónarmaður: Magnús Lyngdal Magnússon.
Catalani, Alfredo: „Ebben? Ne andrò lontana“ úr La Wally. Maria Callas, Philharmonia Orchestra / Tullio Serafin. Útg. Warner.
Cilea, Francesco: „Povera fiori“ úr Adriana Lecouvreur. Magda Olivero, Orchestra del Teatro di San Carlo / Mario Rossi. Útg. Classical Moments.
Giordano, Umberto: „Nemico della Patria?!“ úr Andrea Chénier. Ettore Bastianini, Orchester der Wiener Staatsoper / Lovro von Matačić. Útg. Orfeo.
Leoncavallo, Ruggero: „No, Pagliacci, non son … Suvvia, così terribile“ úr Pagliacci. Franco Corelli, Lucine Amara, Mario Zanasi, Tito Gobbi, Mario Spina, Orchestra e Coro del Teatro alla Scala di Milano / Lovro von Matačić. Útg. Warner.
Mascagni, Piero: „Intermezzo“ úr Cavalleria rusticana. Orchestra del Teatro alla Scala di Milano / Tullio Serafin. Útg. Warner.
Ponchielli, Amilcare: „Cielo e Mar“ úr La Gioconda. Giuseppe di Stefano, Orchestra del Nazional d‘Italia / Léon Barzin. Útg. Maestoso.
