Hélt í bjartsýnina og gafst ekki upp

Eiríkur Ingi lýsti sjóferðinni, sjóslysinu og björguninni í Kastljósi í kvöld. Þrír félagar hans fórust, þeir: Gísli Garðarsson, Einar G. Gunnarsson og Magnús Þórarinn Daníelsson. Hann var í flotgalla á reki í stórsjó í klukkutímum saman.

„Maður bara vonar, maður verður að vera bjartsýnn og þetta snýst allt um það að ég verð að halda mér kátum. Og alltaf þegar ég fer að hugsa út í slysið þarna á meðan þetta er að gerast, ég fer alltaf að hugsa um slysið og hugsa út í strákana, þá fer maður að vera þungur,“ segir Eiríkur og bætir við: „Ég geri bara samkomulag við sjálfan mig. Ég ætla að tolla, halda mér gangandi í tíu tíma.“

Hann sá björgunarþyrluna löngu áður hún varð hans vör. Hann kallaði á mennina í þyrlunni, þótt hann vissi að þeir heyrðu ekki í honum: „Svo garga ég: Einar, Gísli, Maggi segið þeim að ég sé hér! Og ég held áfram að reka og ég bara syndi og syndi og syndi,“ segir Eiríkur.

„Svo sé ég bara sigmanninn vera að koma hérna niður og hann lendir einhverja fimm, sex metra frá mér. Vindurinn er að koma hér og ég þarf að fara hér. Ég ætla ekkert að bíða eftir honum, ég syndi bara og beint í fangið á honum,“ segir Eiríkur. „Svo kemur allt í einu þessi svakalegi rykkur og ég er kominn upp. Og ég bara, þetta er að gerast, ég er að komast heim,“ segir hann.

Eiríkur Ingi þakkar skipsfélögum sínum fyrir þann styrk sem hafi veitt honum til að komast í gegnum þetta.

ATH. Erfitt getur reynst að horfa á viðtalið við Eirík Inga að svo stöddu. Vefþjónninn þoldi ekki álagið en unnið er að því að koma þessu í lag. Beðist er velvirðingar á þessu.

Ertu með athugasemd vegna fréttarinnar? Sendu á frettir@ruv.is