Hættir sem formaður Vinstri grænna

Mynd með færslu
 Mynd:
Steingrímur J. Sigfússon ætlar að hætta sem formaður Vinstrihreyfingarinnar-græns framboðs. Þetta tilkynnti hann á blaðamannafundi í Norræna húsinu rétt í þessu. Vinstri grænir halda landsfund um næstu helgi þar sem forysta flokksins verður kosin.

Hann sagði í yfirlýsingu á blaðamannafundinum að hann héldi að breytingin yrði til góðs og hann þakkaði samstarfsfólki sínu í flokknum fyrir vel unnin störf. Hann segist síður en svo hættur afskiptum af stjórnmálum. Hann hlakkar til að hafa tíma til að sinna betur sínu kjördæmi og vonast til að sitja áfram á þingi. Þá segist hann vera í mikilli skuld við fjölskyldu sína og vonast til að verja meiri tíma með henni.

Ekki að bregðast við litlu fylgi

Aðspurður sagðist hann ekki ætla að verða aftursætisbílstjóri eftir að ný forysta flokksins tekur við. Hann sagðist ekki vera að bregðast við litlu fylgi Vinstri grænna í skoðanakönnunum með þessari ákvörðun.

Hefur verið formaður frá stofnun flokksins

Steingrímur, sem er menntaður jarðfræðingur, settist fyrst á þing fyrir Alþýðubandalagið árið 1983. Þá var hann tuttugu og átta ára gamall. Fimm árum síðar settist hann fyrst í ráðherrastól og gegndi embætti landbúnaðar- og samgönguráðherra í ríkisstjórn Steingríms Hermannssonar frá haustinu 1988 fram á vor 1991.

Hann var kjörinn varaformaður Alþýðubandalagsins árið 1989 og gegndi því embætti til 1995. Þá bauð hann sig fram til formanns flokksins en tapaði fyrir Margréti Frímannsdóttur.

Steingrímur og félagar hans áttu ekki samleið með þeim sem stofnuðu Samfylkinguna 1999 og stofnuðu sinn eigin flokk, Vinstrihreyfinguna grænt framboð, fyrir réttum fjórtán árum, í þeim tilgangi að sameina vinstrisinna og náttúruverndarsinna í einn flokk fyrir Alþingiskosningar um vorið. Hann hefur verið formaður flokksins frá upphafi.

Yfirlýsing frá Steingrími J. Sigfússyni, formanni Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs:

„Ég undirritaður hef nú gengt formennsku í Vinstrihreyfingunni – grænu framboði um 14 ára skeið, eða frá stofnun flokksins 6. febrúar 1999. Árið þar á undan var viðburðaríkt í íslenskum stjórnmálum og því er nær lagi að segja að ég hafi sl. 15 ár helgað krafta mína undirbúningi að stofnun og síðan uppbyggingu hreyfingarinnar. Uppúr stendur dugnaður og fórnfýsi þessa góða fólks sem tugum, hundruðum og þúsundum saman hefur lagt fram tíma sinn og krafta í þetta skapandi verkefni. Fyrir það traust sem félagar og stuðningsmenn Vinstri grænna hafa sýnt mér, ánægjuna af starfinu með þeim og allt sem þessi ár hafa gefið mér í blíðu jafn sem stríðu fæ ég seint fullþakkað.

En allt á sinn tíma og nú hef ég komist að þeirri niðurstöðu, að vandlega athuguðu máli, að heppileg tímamót til breytinga séu runnin upp. Í byrjun setti ég mér sem viðmið að tæpast væri æskilegt, hvorki fyrir viðkomandi einstakling né stjórnmálaflokk, að sami maður gengdi þar formennsku nema í svona áratug eða í mesta lagi rúmlega það. Kynslóðaskipti og endurnýjun eru nauðsynleg í stjórnmálastarfi sem annars staðar. Því met ég það svo að nú sé tímabært fyrir Vinstrihreyfinguna – grænt framboð að ráðast í breytingar að þessu leyti og sjálfur horfi ég til þess fullur tilhlökkunar að halda baráttunni áfram að baki nýrri forustu. Ég mun því ekki gefa kost á mér til endurkjörs sem formaður flokksins á landsfundinum 22-24. febrúar næstkomandi.

Hér er fyrst og síðast um mína persónulegu ákvörðun að ræða sem í sjálfu sér þarfnast ekki frekari raka en þeirra að ég hef komist að þessari niðurstöðu, er sáttur við hana og sjálfan mig, um leið og ég trúi að hún verði einnig til góðs fyrir Vinstrihreyfinguna – grænt framboð.

Þau margvíslegu tímamót sem nú eru að renna upp hafa vissulega áhrif á mína ákvörðun. Kjörtímabil er á enda runnið. Vinstrihreyfingin – grænt framboð hefur með styrk sínum eftir tvo mikla kosningasigra í röð, 2007 og 2009, skrifað nýjan kafla í stjórnmálasögu landsins. Fyrsta hreina vinstri stjórn lýðveldissögunnar hefur reist landið úr rústum hrunsins sem hér varð í lok langs valdatíma Sjálfstæðisflokksins. Ég hef sem formaður annars stjórnarflokksins lagt alla orku mína í það verkefni og er stoltur af þeim ótvíræða árangri sem náðst hefur, við fordæmalaust erfiðar aðstæður. Vissulega er glímunni við afleiðingar hrunsins hvergi nærri lokið og mörg krefjandi verkefni bíða komandi kjörtímabils. Ísland er þó vel á vegi statt og allir vegir færir borið saman við þau ósköp sem við blöstu í árslok 2008 og byrjun árs 2009. En baráttan hefur tekið sinn toll og markað okkur sem gert höfum það sem gera þurfti, þó eins vel sé og félagslega meðvitað og aðstæður frekast leyfðu. Óumflýjanlega er það þannig að ekki gat allt, eðli málsins samkvæmt, orðið vel til vinsælda fallið. Fjármálaráðherra lands á barmi gjaldþrots verður seint sá sem til þurfti ef hann hugsar fyrst og fremst um eigin vinsældir. 

En gert er gert og liðið er liðið. Nú er það framtíðin sem öllu skiptir. Vinstrihreyfingin – grænt framboð hefur miklu hlutverki að gegna í þeirri framtíð sem merkisberi róttækrar vinstristefnu, umhverfisverndar, kvenfrelsis og félagslegrar alþjóðahyggju. Stolt af verkum okkar getum við tekist á við þær áskoranir sem framtíðin ber með sér. Ég er sannfærður um að ný flokksforusta sem leiðir okkar kosningabaráttu og starf á næsta kjörtímabili mun fá meðbyr og efla okkar baráttu. Ég ætla svo sannarlega að vera þar með í verkunum og hugsa mér gott til glóðarinnar.“

Síðast:
Þessi þáttur er í hlaðvarpi