Skin og skúrir

Mynd með færslu
 Mynd: RÚV - Tónaflóð

Skin og skúrir

30.10.2020 - 11:13

Höfundar

Fyrstu breiðskífu Bríetar hefur verið beðið með nokkurri eftirvæntingu. Hér er hún komin, kallast Kveðja, Bríet og er plata vikunnar á Rás 2.

Plötur í fullri lengd eru ennþá nýtileg mælieining á stöðu tónlistarmanna enda erfitt að meta listamann út frá einu lagi. Sýndu mér tíu lög og ég skal segja þér hver þú ert. Eða sjö, sem virðist vera nýja breiðskífulengdin.

Bríet snarar hins vegar fram níu lögum á þessari fyrstu breiðskífu sinni en áður hafa komið út stök lög og stuttskífa. Þetta er fagnaðarefni, til fyrirmyndar og mikilvægt að fleiri breiðskífur komi frá ungum poppynjum. GDRN og Bríet eru í fararbroddi eins og er og við þurfum einfaldlega meira af þessum toga. Plötuna vann Bríet með upptökustjóranum Pálma Ragnari Ásgeirssyni. Bríeti til halds og trausts auk Pálma voru þau Rubin Pollock, Þorleifur Gaukur Davíðsson, Gabríel Ólafs og Ragnheiður Ingunn.

Platan hefst með sólríku lagi, „Sólblóm“. Poppað og gáskafullt, góð opnun. Söngrödd Bríetar er góð. Falleg og björt en líka kúl. Viljandi letileg og drafandi þegar við á, innileg og tær þegar þurfa þykir. Já, hún er góð söngkona, eitt af því sem er með þessari nýjustu poppstjörnu okkar. „Hann er ekki þú“ er hálfgerður klúbba-„banger“, kaldara og teknóvæddara. „Djúp sár gróa hægt“ er af allt öðru sauðahúsi eins og nafnið ber með sér. Lágstemmd en um leið tilfinningaþrungin ballaða. Bríet er frábær í þessum rólegu, einlægu lögum. Leyfir röddinni að stoppa nánast, talsyngur og gefur sig alla í túlkunina. Þetta lag er glæsilegt. Áhrifaríkt.

Í „Nær þér“ erum við komin út á gólf á nýjan leik og pumpandi klúbbastemning yfir. „Draumaland“ er með líku sniði. „Rólegur kúreki“ er stærsti smellur þessarar plötu og ekki að ósekju. Ótrúlega flott stemning yfir, Bríet syngur eins og sú sem valdið hefur og texti framúrskarandi. Það næst meira að segja hálfgildings vestra-sólarlagssemning, kúrekaballaða eiginlega. Sniðuglega útsett og vel heppnað í alla staði. „Eltum sólina“ er einslags uppbrot eður millispil, vel útfært. „Fimm“ er fremur máttlaust popplag í millitakti en „Rauðar rósir fölna“ slauffar plötunni með glans. Svöl ballaða, dásamlega sungin og hún endar á töluðum kafla sem er áhrifaríkur.

Mynd með færslu

Bríet hefur margt til að bera. Auk söngsins er hún með náttúrulega útgeislun sem hefur verið að fleyta henni þetta langt. Ímyndarvinnan í kringum þessa plötu er vel heppnuð, það er „indí“-ára yfir og ljósmyndin á umslaginu er snilld þar sem svipur Bríetar er viljandi á skak og skjön við það sem venjulega er stillt fram á svona plötum. Ég tek ofan fyrir þessu. Ég er búinn að lýsa plötunni lag fyrir lag og þið eruð væntanlega búin að sjá mynstrið og hvernig einstök lög eru að hitta mig. Platan heldur vel en ballöðurnar skyggja rækilega á klúbbalögin sem eru mörg hver heldur óeftirtektarverð. Persónulega hefði ég því viljað sjá skýrari línu, stíllega, en ég er ekkert að missa svefn yfir þessu heldur. Ég vil að endingu minnast á textana sem eru haganlega samsettir, margir hverjir einlægir og aldrei nokkurn tíma ódýrir.

Allt í allt flottur frumburður, ekki þó gallalaus, og það er mikið og gott rými til vaxtar hjá þessari mjög svo efnilegu söngkonu og framtíðarstjörnu.

Tengdar fréttir

Tónlist

Bríet hefði mátt vera orðljótari við kúrekann

Popptónlist

Bríet – Kveðja, Bríet

Tónlist

Bríet um Esjuna: „Bara ástin maður“

Laugardagslög Bríetar