Forsetinn til vandræða
Christian Wulff, forseti Þýskalands, sagði af sér embætti á föstudagsmorgun. Mánuðum saman þvertók Wulff fyrir að honum væri vart stætt á öðru, í ljósi ásakana um spillingu sem á hann voru bornar. Viðbrögðin gerðu raunar illt verra, því Wulff reyndi að þvinga ritstjóra stærstu dagblaða Þýskalands til að hætta umfjöllun um málið.
Annar forsetinn í röð
Wulff var einungis forseti í um tvö ár, en Angela Merkel beitti sér fyrir því að hann tæki við embættinu eftir að forverinn, Horst Köhler, sagði af sér. Köhler tjáði sig í viðtali um hernaðaríhlutun Þýskalands erlendis, en slíkt er mikið tilfinningamál og umdeilt. Orð hans þóttu ekki viðeigandi, og hann lét af embætti í lok maí 2010.
Christian Wulff var þá forsætisráðherra Neðra-Saxlands og einn þeirra sem talinn var geta ógnað stöðu Angelu Merkel innan flokks kristilegra demókrata. Merkel þótti því nokkuð snjöll þegar hún sannfærði Wulff um að bjóða sig fram. Hann hafði betur í kosningabaráttu gegn frambjóðanda stjórnarandstöðunnar, Joachim Gauck.
Spilling eða vinagreiðar?
Á valdaárunum í Neðra-Saxlandi varð Wulff að biðjast afsökunar á óviðeigandi hátterni, þegar flugfélagið Air Berlin færði hann af almennu farrými yfir á viðskiptafarrými án þess að Wulff greiddi fyrir. Slíkt þykir ekki til fyrirmyndar í Þýskalandi.
Ekki virðist Wulff þó hafa áttað sig á því, að greiðar og gjafir geti orkað tvímælis. Frá því hann tók við forsetaembættinu hefur orðið til langur listi óheppilegra atvika og tengsla, sem að lokum urðu Wulff að falli.
2007 gisti hann á huggulegu hóteli á kostnað auðmanns og vinar, sem síðar hlaut fyrirgreiðslu sambandslandsins. Lán á hagstæðum kjörum til húsbygginga þótti að sama skapi óeðlilegt. Götublaðið BILD komst að því, að Wulff hefði ekki svarað spurningum heiðarlega, þegar hann var spurður um þessi mál á þingi Neðra-Saxlands. Wulff hringdi í ritstjóra blaðsins og reyndi að sannfæra hann um að hætta við eða fresta í það minnsta umfjölluninni.
Fjöldi misskýrra ásakana hefur komið fram frá því umfjöllunin um Wulff hófst af alvöru í haust sem leið. Í flestum tilvikum snúast málin um greiða, boðsferðir og sérmeðferð sem Wulff og eiginkona hans nutu vegna stöðu Wulffs og þess embættis sem hann gengdi. Laxveiðiferðir eru ekki á listanum, en Þjóðverjum var misboðið. Framferði Wulffs varð til þess að stjórnmálamenn treystu sér ekki til að styðja hann og á föstudagsmorgun tilkynnti hann um afsögn sína.
Hvort sem horft er til lagabókstafs eða siðverðisvitundar almennings, þá er ljóst að í Þýskalandi gjalda stjórnmálamenn þess að misnota aðstöðu sína, þiggja greiða margskonar og að hampa vinum sínum. Christian Wulff er dæmi um hvernig slíkt endar.
Nýs forseta leitað
Nú er leitað að nýjum forseta. Þeir sem nefndir hafa verið til sögunnar hafa margir hverjir þegar þvertekið fyrir að taka starfið að sér. Eitt nafn kemur þó sífellt oftar upp í umræðunni: Joachim Gauck. Hann er austur-þýskur prestur og fyrrverandi yfirmaður stofnunar, sem sett var á laggirnar eftir fall Berlínarmúrsins, s.k. Gauck-stofnunar, sem hafði það hlutverk að fara í gegnum skjalasafn austur-þýsku öryggislögreglunnar STASI, greina frá illvirkjum hennar og upplýsa fórnarlömbin. Gauck er ekki stjórnmálamaður og það kann að vera ástæða þess, að 43% aðspurðra í nýrri könnun vilja að hann verði næsti forseti.
Ertu með athugasemd vegna fréttarinnar? Sendu á frettir@ruv.is