Brettið í vaskinn
Núna tala allir um appa eða forritsbútana fyrir lesbrettin sem Steve heitinn Jobs fann upp. Fjölmiðlar hafa kastað sér yfir appana og reynt að nota þá til að selja fólki aðgang að netfréttum. En hvernig gengur að fá fólk til að borga?
Ár er liðið síðan öll helstu blöð og tímarit í Noregi tóku að bjóða uppá sérstaka forritsbúta – eða appa – til að kaupa og lesa netútgáfur af söluvöru sinni. Fyrri tilraunir til að selja áskrift að netútgáfum höfðu misheppnast en nú var nýtt skref einmitt stigið í tölvutækni eftir langa stöðnun.
iPad-lesbrettið frá Steve heitnum Jobs í Apple var miklu notendavænni gripur en hefðbundar fartölvur sem lítið hafa þróast í meira en 15 ár. Lesbrettið frá Apple var hægt að hafa með sér hvert á land sem var – ekkert lyklaborð og engar snúrur.
Allt efnið líka miklu aðgegilegra en áður, enginn biðtími til að kveikja á tækinu og það var hægt að lesa sér til gagns og gamans í strætó, eða lest eða á kaffihúsi. Þetta var auðvitað kjörið fyrir fjölmiðla að bjóða upp á sérstaka appa eða forritsbúta fyrir lesbretti og ná nú loksins að selja aðganginn að efninu á Netinu.
Létt lesbrettið var nærri því það sama og að hafa sjálft blaðið í höndunum. Fólk kaupir blöð en það kaupir ekki netútgáfur blaða. Nú var ný tækni komin á markað og því tækifæri til að bjóða nýjar lausnir á gömlum vanda og eyða muninum á tölvu og blaði
Hér í Osló efndu fjölmiðlar til mikillar ráðsstefnu þar sem ný fjölmiðlaforrit fyrir bæði blöð og tímarit voru kynnt. Öll hin stærstu útgáfufyrirtæki voru með. Stærstu blöð landsins, eins Verdens Gang og Aftenposten, kynntu nýjan aðgang að nýjum netútgáfum; það er dagblöðum sem birtust í endurnýjuðum útgáfum tvisvar til fjórum sinnum á sólarhring. Þetta var líkara blöðum en nefréttum
En fólk þurfti að kaupa aðgang til að lesa á lesbrettinu rétt eins og til að lesa á pappírnum. Steve Jobs var kominn nærri því að gera tölvu að blaði. En hvernig hefur salan gengið?
Það er eiginlega leyndarmál. En samt er viðurkennt að kaupendur hafa ekki staðið í röðum og velt um blaðsöluturnum til að komast yfir nýjustu appana. Viðurkennt er að kaupendur á brettaútgáfum blaðanna eru sárafáir - kannski þúsund en pappírsútgáfur stærstu blaða seljast í 3 til 400 þúsund eintökum. Brettin hafa ekki slegið í gegn sem sérstakir fjölmiðlar.
Í Svíþjóð er sagt að Aftonblaðið hafi náð að selja nær tuttugu þúsund áskriftir á bretti en einnig það er mjög lítið. Brettin eru fyrst og fremst leiktæki og þau eru mikið notuð í samskiptum fólks á milli og við fréttalestur en fólk kaupir ekki aðgang að fjölmiðum á bretti.
Sömu sögu er reyndar að segja um sölu á bókum. Útgefendum er reyndar kennt um að hafa bækur fyrir lesbretti alltof dýrar og úrvalið fátæklegt. Oft þannig að fyrst er bókin gefin úr innbundin, svo sem kilja, og svo loks fyrir bretti á fullu verði en þá er markaðurinn þegar tæmdur.
Tímritin vildu líka sérsníða útgáfur fyrir brettin. Ferðablöð sáu sér leik á borði og buðu upp á útgáfur sem hafa mátti við höndina á bretti í ferðalaginu – en fáir hafa keypt. Prentaða ferðahandbókin hefur vinninginn.
Höfuðástæðan er að sjálfsöðu sú að aðgangur að hefðbundum netútgáfum blaða er almennt ókeypis. Því er engin ástæða til að kaupa aðgang að lítið breyttri netútgáfu fyrir lesbretti. Þetta eru hvort eð er sömu fréttirnar og fólk les þær á brettinu ókeypis. Draumurinn um að selja áskriftir á Netinu með tilkomu lesbrettanna hefur því ekki ræst.
Bjartsýnir menn segja að lesbretti okkar tíma séu aðeins fyrstu tilraunir með nýja tækni. En sé langt í land að þessi tæki komist til þroska. Nú sakna menn Steve Jobs að halda áfram á þessari braut.
Hugsanlega þarf alveg nýja gerð af skjám til að komast áfram í þróun lesbretta. Það þarf að vera hægt að brjóta skjáinn saman og stinga honum í vasann eins og pappírsblaði - og tækið þarf að vera miklu léttara. Lesbrettin eru enn of lík gamaldags fartölvum.
Ertu með athugasemd vegna fréttarinnar? Sendu á frettir@ruv.is