Brjóst í brennidepli

Brjóst eru í brennidepli á Íslandi þessa dagana. Tilefnið ætti að vera flestum ljóst, komið hefur í ljós að íslenskur lýtalæknir hefur sett sílíkonpúða í brjóst nokkur hundruð kvenna sem reynast nú gallaðir og hafa fjölmargar konur ákveðið að fara í mál við lækninn, þær vilja skiljanlega losna við þessa gölluðu púða sem leka víst iðnaðarsílíkoni með ófyrirséðum afleiðingum. En það kostar peninga að fjarlægja þessa púða og í augnablikinu virðist mest liggja á því að finna út úr því hvort íslenska ríkið á að greiða fyrir brottnám púðanna, ef ég skil stöðuna rétt þá mun ríkið borga fyrir fjarlægingu púða sem farnir eru að leka en ekki fyrir þá sem ennþá halda. En málið er auðvitað flóknara en svo, í ljós hefur komið að slíkir lekar virðast ekki alltaf sjást á myndum, þannig að erfitt gæti reynst að skera úr um það hvenær aðgerðar er þörf og hvenær ekki.

Umræðan er flókin og það er auðvitað mikilvægt að komast til botns í þessu máli en umræðan á hinsvegar ekki að snúast  fyrst og fremst um hag lækna, fyrirtækja eða ríkisins, hún á að snúast um hag kvenna. Og þá virðist málið vandast all verulega.

Nú heyrist nefnilega mikið í þeim sem eru á móti slíkum aðgerðum,  það er að segja séu þær beinlínis gerðar í fegrunarskyni og fyrir því liggja auðvitað ýmsar ástæður. Mikið hefur verið rætt um aukið sjálfstraust í þessu sambandi en útlitið veitir manni ekki raunverulegt sjálfstraust segja sumir og sjálf ég hallast reyndar að þeirri skoðun. En margir geta eflaust sett sig í spor þeirra kvenna sem kjósa að láta breyta útliti sínu með skurðaðgerð, það er að segja, allir þeir sem hafa einhvern tímann haft áhyggjur af útliti sínu og fengið í kjölfarið þá flugu í höfuðið að annarskonar útlit myndi breyta lífinu til hins betra hafa í raun verið á þessum slóðum, bara ekki farið jafn langt. Flest erum við óörugg þegar kemur að útlitinu eða höfum að minnsta kosti einhvern tímann verið það og ég tel það reyndar vera eitt af mikilvægari verkefnum hvers og eins að ná því markmiði að verða stoltur af sjálfum sér, bæði líkamanum og öllu hinu dótinu. Það er ekki nóg að sættast við sinn ófullkomna líkama, maður verður að vera stoltur af honum, svo miklar kröfur geri ég til mín og allra annarra.

En það er ekki auðvelt að ná þessu markmiði, krafan um hinn fullkomna líkama verður sífellt háværari og fleiri og fleiri græða á þessari kröfu, líkamsræktarstöðvarnar,  megrunarprógrammagúrúin, þið vitið hvað ég meina, óþarfi að eyða frekara púðri í það. Eflaust má deila um lífsgæðin sem fegrunariðnaðurinn veitir, en við skulum ekki gera lítið úr þeim þrýstingi sem konur eru beittar þegar kemur að hinu meinta fullkomna útliti. Eftirlitið er allsstaðar, það er sífellt verið að fylgjast með því hvort við séum ekki örugglega alltaf að vinna í þágu þessa fullkomna líkama sem við eigum að koma okkur upp, hin opinbera krafa gengur að vísu oftast út á heilsueflingu en undir niðri er verið að selja fullkomnun og einhvern veginn hefur tekist að selja konum, og kannski körlum líka, þá hugmynd að í stórum brjóstum felist einhver ómissandi kvenleiki sem engin kona getur verið án. Þetta er auðvitað vitleysa, konur hafa alltaf verið með allskonar brjóst sem hafa hentað fagurfræði hvers tíma mis vel, kannski er til einhver kvenleiki en ég held ekki að hann megi finna í brjóstunum, það er helst til bókstafleg nálgun fyrir minn smekk.

En konur með sílíkon í brjóstunum fá hinsvegar ekki mikla samúð þessa dagana frá mörgum þeim sem gagnrýna útlitsdýrkun samtímans, og ég hef staðið sjálfa mig að því að vera ofurlítið sigri hrósandi á köflum. Sko, hvað sagði ég, hvað voruð þið eiginlega að pæla, þið getið bara sjálfum ykkur kennt að taka þátt í þessu rugli. Koma svo, gerið nú eitthvað almennilegt í ykkar málum, ekki vera svona yfirborðskenndar og vitlausar og hættið að vera svona uppteknar af brjóstunum á ykkur.  Við skattgreiðendur eigum ekki að taka þátt í að borga fyrir svona rugl, þið verðið sjálfar að taka ábyrgð á þessum hégóma.

En enn og aftur...þetta er ekki svona einfalt. Hér hefur komið fram hópur kvenna sem ætlar nú að kæra lýtalækninn sem flutti inn áðurnefnda sílíkonpúða, enda púðarnir gallaðir og stóðust ekki þær væntingar sem þær gerðu til þeirra. Þessum konum er nú ekki aðeins refsað fyrir að takast á við óöryggi sitt með hégóma, gagnrýnisraddir hafa nú heyrst þar sem þeim er álasað fyrir það að kynna sér málin ekki fyrirfram, þær áttu að kynna sér rannsóknir og innihaldslýsingar og taka þannig upplýsta afstöðu, segja sumir, hegðan þeirra er óábyrg. En þessi krafa er auðvitað fáránleg, ég efast um að margir þeirra sem fá nýja liði grædda í líkama sinn, mjaðmaliði eða hnjáliði til dæmis, liggi yfir efnislýsingum gerviliðanna. Við treystum því einfaldlega að þeir sem ráðleggja okkur í þessum málum viti meira en við, við treystum á að þeim sé treystandi.

En margir finna hjá sér þörf fyrir að refsa þessum konum sem kusu að láta stækka á sér brjóstin og þurfa þær nú margar hverjar að rökstyðja og réttlæta val sitt í fjölmiðlum landsins. Staðreyndin er hinsvegar sú að þessar konur þurfa nú mögulega að glíma við heilsufarsvanda, óvissan hlýtur að vera skelfileg og vonandi verður þetta mál rannsakað til hlýtar, ekki aðeins það hver ber fjárhagslega ábyrgð heldur þarf að fylgjast með heilsufari þeirra kvenna sem hafa sumar hverjar jafnvel verið með lekar sílíkonfyllingar sem þessar í brjóstunum um nokkurra ára skeið.

Og við megum ekki gleyma því að við getum alveg sýnt þessum konum stuðning þó svo að við höfum kannski aðrar skoðanir en þær, mér finnst að minnsta kosti ekki erfitt að setja mig í þeirra spor. Nú ríður á að heilbrigðiskerfið okkar standi sig gagnvart þessum konum og mál þeirra verði skoðuð af sanngirni og virðingu.

Ertu með athugasemd vegna fréttarinnar? Sendu á frettir@ruv.is