Tungumál einsemdarinnar

Ágætu hlustendur, þetta barst síðdegis í gær.

21022012 HI Lúppa

Halló mín kærust vin.
Ánægja mín að hitta þig, og hvernig ert þú að gera í dag?
Mitt nafn er Zianab Omar Nkaje, einn ung stúlka á 23 ára. Ég er auðvelt að fara, heiðarlegur, umhyggju, kurteis, auðmjúkur, elskandi, rólegt og leita að þroska mann með góða kímnigáfu og kærleika fremur sjá það sem leið til gaman, sá ég uppsetningu á síðuna á meðan vafrað er og ákveðið að hafa samband við þig. Ég mun eins og okkur að vera vinir. Vinsamlegast hafðu samband við mig með ofangreindum netfang, mun ég upplýsinga meira um sjálfan mig til þín á næsta svari mínu til þín líka. Vona að heyra frá þér fljótlega. Takk þér og hafa ágætur dagur. Þín, Zinab Omar Nkaje.

Þau eru skemmtileg, þessi bréf sem berast manni, líkt og upp úr undirdjúpum tungumálsins. Bréfið frá Zinab Omar Nkaje, barst mér eins og áður segir síðdegis í gær. Ég var í makindum mínum að viðra gamlar mottur, ætli það hafi ekki verið farið að styttast í Spegilinn, þegar ég heyrði tíst í tölvunni, það er hljóðið sem heyrist þegar ný bréf berast. Bréfið reyndist vera ritað undir fyrirsögninni Halló minn kæri þú fengið nudd? Ég var ekki seinn á mér, opnaði það nánas samstundis og las þá þessi orð: Ánægja mín að hitta þig, og hvert ert þú að gera í dag? Og svo framvegis.  

      Ég býst við að þeir séu margir sem fá hliðstæð bréf þessa dagana, ég veit reyndar ekki hvernig á þessum bréfaskrifum stendur, og kannski eru einhverjir þarna úti, við viðtækin, sem velta því fyrir hvernig standi á því að slík bréf berast, að því virðist algjörlega upp úr þurru. Ég hef ekki fundið lausnina, en hélt áfram að velta þessu fyrir mér eitthvað inn í síðdegið, kannski ekki alveg fram að kvöldmat, en að minnsta kosti fram yfir klukkan sex. Mér finnst líklegast, að Zinab Omar Nkaje, sé ekki til. Ég kann ekki skýringar á þessum bréfum sem poppa upp í innboxinu við og við, ekki er ólíklegt að þau eigi rætur að rekja til einhverra skelfilegra undirheima þar sem óþverrinn bæði dafnar og þrífst. En ég ímynda mér líka að þarna sé að myndast einhvers konar alheimstungumál einsemdarinnar; bréfin eru á furðulegu máli, líklega er stuðst við einhvers konar þýðingarvélar. Annað hvort það, eða þarna er nýtt skáldamál í uppsiglingu: sá ég uppsetningu á síðuna á meðan vafrað er og ákveðið að hafa samband við þig. Að minnsta kosti má greina ákveðna fegurð í því hvernig tekið er til orða í þessum bréfum. Þetta er ekki Sigurrósarmál, vonlenska, eða neitt slíkt, þetta minnir meira á það, þegar röskir fræðimenn draga innihald dróttkvæðra vísna saman í útgáfum á íslenskum fornritum.   

En svona er þetta, maður er aldrei einn, svo lengi sem raftækin virka og maður gleymir ekki að hlaða þau. Ég hef fengið hliðstæð bréf áður, rituð á tungumáli einsemdarinnar, og þetta eru auðvitað bréf sem maður svarar ekki. Maður svarar ekki einsemdinni, eða skelfingunni, heldur virðir hana fyrir sér líkt og í gegnum glugga eða þunna blæju. Ég komst reyndar að því í morgun að kunningi minn hafði fengið nákvæmlega sama bréf sent í hólfið sitt í gær, svo það má ljóst vera að Zinab Omar Nkaje er ekki við eina fjölina felld, svo þetta lítur ekki vel út. Mundu bara að þú ert aldrei einn, svo lengi sem farsíminn er hlaðinn. En þegar ég var úti að viðra motturnar í gær, líklega farið að styttast í Spegilinn, fékk ég hugljómun; ég ákvað að svara bréfinu –, og fann reyndar fljótlega að ég hafði þetta tungumál ekki algjörlega á valdi mínu, en lét engu að síður slag standa.   

     Hey þú, ég vera viðra mottur vafra um svalirnar kærleikur minn til þín ná til himna, kímnigáfa uppfærð, notalegt í framtíðinni, vinátta samanber ofangreint, ást í dögunum, nótt og rólegt, afi minn Steinn Steinarr, kynjabirta undir ljósastaurunum fyrir utan hús mitt, sú birta skolast inn í húsið, fellur svo á þig, má sjá það fyrir sér í sjónhending, morgnarnir þægilegt, slök tilveran undir sólhlífinni, rauðustu rósirnar meðan vafrað er, skýjaður himinninn til hliðar, unga borgin þreytt af svefni, við lifum í sokkinni borg, augu vor eru gömul, þau voru fundin upp fyrir löngu meðan vafrað var. Stöðugt að uppgötva nýjan veruleika, með þessum sama gamla auga. Við búa saman í sokkinni borg, augun leita yfirborðs þar sem glitrandi bókstafir synda, neonljós á undanhaldi, það veitir þeim enginn vitneskju lengur. Kominn í biblíuskóla eftir áralöng skyndikynni, sérhverja litfagra rosin svört eins og kol, hvenær mun heimur glata óravídd sinni, mundu bara að þú ert aldrei ein svo lengi sem farsíminn er hlaðinn, breiðtjaldið fyrir ofan höfuð okkar myrkvað að eilífu, einhverjir hafa fært tunglið undir leslampann, sömu tvö starandi augun, nýr veruleiki við hlið framtíðar og félagsskapur; líka vinalegt í fortíðinni og margt sagt í fölbláa bjarmanum, þá var aðfaranótt á gangstéttinni, tvennt okkar skolast til, og sameinast í líkum bjarma nú. Í skuggasundi hvíslar nóttin, ég er auðveldur að fara, og er ákveðið að hafa samband við þig.  

Kakófónía 

Vinsamlegast hafðu samband við mig eða sendu merkimiða með ofangreindum netfanga, mun ég upplýsinga meira um sjálfan mig, til þín, á næsta svari mínu til þín líka. Kæra Zinab, ef þú ert til, og tilheyrir hinni svörtu nótt, mér finnst það ekki ólíklegt, hafðu þá samband, á öðru máli.Vona að heyra frá þér fljótlega. Takk þér, og hafa ágætur dagur.

Ertu með athugasemd vegna fréttarinnar? Sendu á frettir@ruv.is