Ísafoldarkvartettinn á tónleikum

Sunnudaginn 12. febrúar verður leikin hljóðritun frá tónleikum sem Ísafoldakvartettinn hélt í Búðstaðakirkju 22. janúar sl. á vegum Kammermúsíkklúbbsins. Á efnisskránni voru strengjakvartettar eftir frönsku meistararn Debussy og Ravel.

Ísafoldarkvartettinn skipa fiðluleikararnir Elfa Rún Kristinsdóttir og Helga Þóra Björgvinsdóttir, Þórarinn Már Baldursson víóluleikari og Margrét Árnadóttir sellóleikari.  Þau eru öll í fremstu röð íslenskra tónlistarmanna af yngri kynslóðinni og hafa verið mjög virk í tónlistarlífinu hérlendis undanfarin ár sem einleikarar og í kammermúsík. Kvartettinn hefur leikið saman frá stofnun Kammersveitarinnar Ísafoldar árið 2003.

Á  efnisskrá:

  • Strengjakvartett í F-dúr eftir Maurice Ravel.
  • Strengjakvartett í g-moll op. 10 eftir Claude Debussy.

Í tónleikaskrána skrifar Valdemar Pálsson m.a. eftirfarandi: 

Strengjakvartettar Ravels og Debussys eru merkilegar tónsmíðar, ekki einvörðungu vegna þess hversu frábær verk er hér um að ræða, heldur einnig
vegna þeirra tímamóta sem þeir marka. Og sannarlega ryðja þeir brautina fyrir tónskáld 20. aldarinnar. Í báðum  kvartettunum, sem eru reyndar náskyldir bæði í formi og anda,  fer fram róttækt endurmat á strengjakvartettaforminu, ýmsum eldri gildum er ýtt til hliðar en í leiðinni eru önnur endurvakin, líkt og
innileiki  og  nánd.  Strengjakvartettar klassíska og rómantíska tímans einkenndust gjarnan af „concertante-hugsun“ þ.e. ákveðinni „keppni“ milli
hljóðfæraleikaranna eins og við þekkjum frá konsertaforminu. Í kvartettum fyrri tíma  skiptust hljóðfærin gjarnan á að hafa frumkvæðið, sólóstrófur voru
algengar og þess oftar en ekki gætt að öll hljóðfærin hefðu álíka tækifæri  til að láta að sér kveða.  Í strengjakvartettum Ravels og Debussys er síður um
tjáskipti milli hljóðfæraleikaranna að ræða heldur er megináherslan lögð á að vinna úr  þeim möguleikum sem strengjaleikararnir fjórir geta  í sameiningu
skapað í tónblæ, lit og stemningum. Spunninn er fíngerður, endalaus vefur síbreytilegra hljómasambanda sem mynda liti, ljós og skugga.  Orðið
„impressíónismi“ kann að vera óljóst, en þeim er þetta skrifar finnst það að minnsta kosti gefa vísbendingu um þá tónlist sem hér er á ferðinni. Og sjaldan
hafa verið máluð önnur eins málverk í tónum.

Ertu með athugasemd vegna fréttarinnar? Sendu á frettir@ruv.is

Tilkynna um bilaða upptöku