Thor: módernisti og sagnamaður
Guðmundur Andri Thorsson á vinnustofu föður síns í Karfavogi. Þar eru m.a. hundruðir minnisbóka sem geyma drög að sögum, myndir, dagbókarfærslur og draumskýrslur.
Í Glætu á laugardag eftir fjögur fréttir verður fjallað um vinnubrögð Thors Vilhjálmssonar. Thor hélt minnisbækur þar sem hann skrifaði um allt milli himins og jarðar en teiknaði líka og myndskreytti. Sögur sínar flutti hann munnlega meðan ritari skráði niður.
Síðustu tvær skáldsögur Thors Vilhjálmssonar sækja efni sitt til Sturlungu. Þær heita Morgunþula í Stráum (1998) og Sveigur (2002). Færri vita að Thor vann að þriðju skáldsögunni sem sótt er í sama sagnaheim. Í henni segir af Hrafni Sveinbjarnarsyni og Þorvaldi Vatnsfirðingi en þeir áttu í langvinnum illdeilum. Hrafn var víðförull og aflaði sér þekkingar á læknisfræði sem hann stundaði á Íslandi. Í bókmenntaþættinum Glætu á laugardag verður fjallað um þessa síðustu bók Thors. Halldór Hauksson sem vann sem ritari hans greinir frá efni sögunnar en sömuleiðis samstarfinu við Thor sem er forvitnilegt fyrir margra hluta sakir.
Í þættinum er enn fremur rætt við Guðmund Andra Thorsson rithöfund á vinnustofu föður hans í Karfavogi. Guðmundur Andri greinir frá vinnubrögðum föður síns; varpar m.a. ljósi á innihald minnisbóka sem þar er að finna í hundraða tali. Ástráður Eysteinsson prófessor í bókmenntafræði er líka gestur í þættinum en hann hefur fjallað um verk Thors í fjölmörgum greinum í gegnum tíðina. Á síðasta ári gafst honum tækifæri til að skoða minnisbækur Thors og skrifaði í framhaldi af því grein sem birtist í Tímariti Máls og menningar. Eitt af því sem vakti athygli hans var að Thor flutti sögur sínar meðan ritari sat við ritvélina og skráði eftir honum. Þennan háttinn hafði hann á við smíði flestra verka sinna. Um þessa aðferð Thors skrifar Ástráður: „Því er það svo að Thor Vilhjálmsson, sem að mörgu leyti er nútímalegastur allra íslenskra rithöfunda, var ekki bara maður hins handskrifaða texta, þar sem augnablik lífsins voru fönguð í háf tungumálsins hvar sem höfundurinn var staddur, heldur maður hinnar munnlegu frásagnar. Módernískur textinn sprettur þannig öðrum þræði úr frumlindum sagnamennskunnar...“
Rétt er að benda áhugamönnum um íslenskan skáldskap á tvær greinar eftir Ástráð Eysteinsson um höfundarverk Thors Vilhjálmssonar sem birtust í fyrra:
Ástráður Eysteinsson: „Munaður sálarinnar: Blöðum flett í æviverki Thors Vilhjálmssonar“, Tímarit Máls og menningar 2. hefti 72. árgangur 2011, s. 4-19.
Ástráður Eysteinsson: „Maður með sverð og annar með fuglsfjöður: um Sturlunguskáldsögur Thors Vilhjálmssonar“, Stína: Tímarit um bókmenntir og listir 2. hefti 6. árgangur 2011, s. 6-16.
Ertu með athugasemd vegna fréttarinnar? Sendu á frettir@ruv.is
Tilkynna um bilaða upptöku
