Ertuygla, ranalirfa og ranabjalla
Ranalirfa. Mynd: Skógrækt Ríkisins
Skógarbændur þekkja margir hverjir til ertuyglunnar, ranabjöllu og ranalirfa. Þessi meindýr eru vágestir í augum skógarbænda enda leggjast þau á ýmsar trjátegundir og éta laufin. Frá þessu er greint á vef Skógræktar ríkisins sem og í Skógarpósti Félags skógareigenda á Suðurlandi.
Ummerki ranabjöllu og ranalirfu
Blettir á aspar- og víðiblöðum sem minna á svepp hafa við nánari skoðun reynst vera lítil göt eftir skordýr. Laufin eru í raun hol og sé litið inn í þessi göt má finna örsmáar lirfur og bjöllur. Hér eru á ferðinni tegundir af ættkvíslinni Isochnus.
Kýli á blöðum
Einnig hefur borið kýlum á blöðum á viðju og selju. Þegar blöðin eru tekin í tvennt er lirfa inni í þeim eða gat eftir lirfu sem er farin.
Ertuyglan
Frá ertuyglunni er greint í Skógarpóstinum. Ertuyglulirfan hélt sig í fyrstu einkum og sér í lagi við lúpínuna en hefur á undanförnum árum verið að sækja í sig veðrið og virðist vel kunna að meta víði, greni og ösp þó að hún éti nánast hvaða plöntur sem er. Ertuyglufiðrildin fara að sjást í byrjun júní og sjást út júlímánuð. Lirfurnar voru óvenjusnemma á ferðinni í sumar.
Skemmdir á trjám
Fyrstu heimildir af ertuygluskemmdum í trjám á Suðurlandi eru frá árinu 1994 og árlega má sjá skemmdur á lúpínu af vörtum ertuyglunnar. Töluverðar skemmdir urðu á ungskógi sumrin 2007-2009 og þau tré sem verst urðu úti hafa kalið veturna á eftir. Skordýraeitur drepur ertuygluna ekki í fyrstu en hægt er að halda ertuyglunni niðri með úðun.
Ertu með athugasemd vegna fréttarinnar? Sendu á frettir@ruv.is
